Wierszyki
Wiersz biały jest specyficzną formą sztuki. Nie posiada ani znaków interpunkcyjnych, ani nie posiada także rymów. Najważniejsza jest rytmika. I co z tego, nie potrzebują. Rzeczywiście nie ważna jest forma przekazu, istotny jest przekaz jaki ze sobą niosą. Ich analiza jest podobnie wymagająca jak poezji tradycyjnej. Zależy to od pisarza. A wszyscy umieją w ten sposób przekazać indywidualne myśli i pragnienia. Nam zostaje jedynie delektować sie ich poezją, którą tak starannie każdy pisarz tak pielęgnuje.
Poezja to pasja. Niemożliwym jest o niej mówić jak o zwyczajnym hobby. Tutaj jedyne co obnażamy to nasza dusza. Przelewamy umysł na skrawki papieru, rozbieramy się przed Wami z masek dnia popularnego. Jak naguski w środku miasta musimy odrzucić wstyd i lek przed ukazaniem indywidualnej ideologii.
Nie wiem ilu poetów uważa się za wybitnych poetów, a ilu tak zwanych autorów za prawdziwych autorów. Jedno jest oczywiste. Zostaliśmy obdarzeni duszą. Czy w siebie przesadnie wierzymy, czy wręcz przeciwnie to wszystko jest nieważne. Ważna jest siła, istotne jest usilne pielęgnowanie własnego celu na przekór wszystkiemu. Będąc w czymś dobrym albo beznadziejnym, przeskoczysz góry jeśli nie zaprzestaniesz. Tak aktualnie jest z nami poetami wierszokletami.
“Nagia jak ja twarz”
uwielbiają gorące rzęsy was
oni szukają gorąco mnie
rozłąka rozstania kocha nieuchwytny oddech
wstydliwie patrzysz na pierwszą rozłąkę